تبلیغات
میهن وب هاست

شهر هوشمند چیست؟

نویسنده : امیر

نظرات : ۰ دیدگاه

بازدید : ۱۲۰ بازدید

تاریخ : ۱۲ خرداد ۱۳۹۷

رویای شهرهای هوشمند از گذشته تا به حال در فکر بشر بوده است اما این روزها با بررسی مباحث IOT جان تازه ای یافته است؛ کمی با هم به بررسی شهرهای هوشمند می پردازیم.

 

قبل از مطالعه این مقاله کمی درباره ی ” اینترنت اشیا ” بخوانید.

 

شهر هوشمند که در اصطلاح زبان انگلیسی به Smart City معروف است به شهری گفته می‌شود که بر اساس آخرین نظریه ‌های تکامل یافته مدیریت شهری بر پایه فناوری اطلاعات و ارتباطات، داری شش معیار اصلی ذیل باشد:

  1. حکمروایی هوشمند یا Smart Governance
  2. شهروند هوشمند یا Smart Citizen
  3. محیط زندگی هوشمند یا Smart Environment همچنین خانه های هوشمند یا Smart Home
  4. اقتصاد هوشمند یا Smart Economy
  5. حمل و نقل هوشمند یا Smart Mobility
  6. انرژی هوشمند یا Smart Energy

شهر هوشمند یک منطقه شهری است که از انواع مختلف سنسورهای الکترونیکی برای جمع‌آوری اطلاعات و تحلیل آنها استفاده می‌کند، که این اطلاعات برای مدیریت دارایی ‌ها و منابع شهری کارآمد است.

این پروسه، شامل اطلاعات جمع‌آوری شده از شهروندان، دستگاه‌ ها و منابع شهری است که پردازش و تجزیه و تحلیل می ‌شود تا به نظارت و مدیریت ترافیک و حمل و نقل، سیستم، نیروگاه، آب، تأمین شبکه های، زباله، مدیریت، قانون اجرای سیستم‌های اطلاعاتی و مدارس و کتابخانه‌ها و بیمارستان‌ها و دیگر خدمات اجتماعی کمک کند.

ایده ی شهر هوشمند، ادغام فناوری اطلاعات و ارتباطات یا ICT و دستگاه‌های مختلف متصل به شبکه ( اینترنت اشیاء یا IoT ) است، برای بهینه‌سازی بهره ‌وری از خدمات و کاربری ‌های شهری و اتصال آن به شهروندان است. تکنولوژی شهر هوشمند اجازه می‌دهد تا مقامات یک شهر با جامعه و زیرساخت‌ های شهری و نظارت بر آنچه اتفاق می‌ افتد و آنچه در حال تحول است، تعامل مستقیم پیدا کنند.

سیاست گذاری‌ های عمده و موفقیت‌ های قابل توجهی در زمینه ی هوش کالبدی شهر ها در مقالات مربوط به جایزه ی فروم جامعه ی هوشمند در سالهای ۱۹۹۹ میلادی تا ۲۰۱۰ میلادی ثبت شده‌است. شهرهایی مثل سونگدو و سوون و محله ی گنگنم از شهر سئول ( کره ی جنوبی )، استکهلم ( سوئد )، واترلو در اونتاریو و کلگری در آلبرتا ( کانادا )، تایپه ( تایوان )، میتاکا ( ژاپن )، گلاسکو ( اسکاتلند )، شهر نیویورک و لاگرانج از جورجیا ( ایالات متحدهٔ آمریکا )، و در نهایت سنگاپور همه از شهر هایی بوده‌ اند که برای تلاش هایشان در زمینه ی اضافه کردن شبکه ‌های پرسرعت و خدمات الکترونیکی که به پایدار کردن محیط‌ های خلاق، رشد و همگانی شدن شهر کمک می‌کرده‌اند، از آنها تقدیر شده‌است.

مفهوم شهر هوشمند به نظر مبهم می آید. اول، به خاطر این حقیقت است که راه های زیادی برای هوشمند بودن وجود دارد. دوم، به این خاطر است که از این مفهوم به عنوان ابزاری برای ارتقاء موقعیت ها و زندگی شخصی استفاده می شود در حالی که بایستی به عنوان یک استراتژی برای هوشمند تر شدن مورد استفاده قرار گیرد. در واقع شاید اگر به جای این که به دنبال تعریف دقیق مفهوم شهر هوشمند باشیم، بگوئیم چه چیزی شهر هوشمند نیست راحت تر بتوان با مفهوم شهر هوشمند آشنا شد.

اول از همه یک شهر هوشمند نیست، هنگامی که، همه چیز در آن به مقدار زیاد هست. زیادی ماشین ها، مصرف زیاد غذا، آب، انرژی و….

یکی از نشانه های عدم پایداری یک شهر، عدم وجود منابع کافی است. اما منابع پسماند شهری بایستی به عنوان ورودی برای تولید و یا منبع انرژی مورد استفاده قرار گیرد. پسماند شهری بایستی ابتدا تبدیل شوند و سپس به صورتی پایدار از آن ها استفاده شود.

دوما، یک شهر هوشمند نیست، هنگامی که شبکه های مختلفی که در درون این شهر وجود دارند قادر نیستند تا با یکدیگر از طریق یک سیستم ارتباط برقرار کنند و با هم همکاری و تعامل داشته باشند. به عنوان مثال هنگامی که شبکه توزیع برق قادر به برقراری ارتباط با وسایل الکتریکی در درون شهر نباشد چگونه می توانند متوجه شوند که بهترین زمان مصرف انرژی چه زمانی است؟ هم چنین هنگامی که پارکینگ های موجود در سطح شهر به دستگاه های هوشمند پارک متر مجهز نباشد، چگونه رانندگان می توانند متوجه شوند که در چه مکانی می توانند خودرو های خود را پارک کنند؟

سوم، یک شهر هوشمند نیست، هنگامی که سیستم ها و شبکه های موجود در آن ایستا باشند و پویایی در این سیستم ها وجود نداشته باشد. منتظر بودن در صف بلندی از ترافیک در ساعات پر تردد، هوشمندی نیست، بلکه هوشمندی وجود کمتر اتومبیل و تحرک و جا به جایی بیشتر است. یکی از مشخصه های شهر هوشمند سطح بالایی از تحرک است که اجازه می دهد تا مردم اطلاعات، انرژی، و سرمایه ها، به راحتی با یکدیگر در ارتباط باشند. نهایتا، یک شهر هوشمند نیست، هنگامی که تمامی ذینفعان در پروسه برنامه ریزی و تصمیم گیری که منجر به توسعه خواهد شد، حضور و دخالت نداشته باشند. شرکت های خصوصی، موسسات دانش محور و شهروندان همگی دانش ها و اطلاعات مفیدی در رابطه با شهر در اختیار دارند. شهری که از این حجم وسیع داده ها و اطلاعات استفاده نکند نمی تواند از دیگران آموزش و الهام بگیرد. در مقابل شهر هوشمند بر پایه اشتراک دانش و همکاری تمام سطوح جامعه استوار است. چنین جامعه ای، یک جامعه باز محسوب می شود که در آن یک فرد می تواند از ایده فردی دیگر استفاده کند، آن را توسعه دهد و در نهایت آن را به جامعه بازگرداند.

” سورن اسمید ینسن ” عضو سازمان مرکزی معماری شهر ” دنیش ” این چنین می گوید:

” شهر حاوی بسیاری از اطلاعات ارزشمند است. شهروندان، سازمان ها، شرکت های حمل و نقل و شرکت های انرژی که هیچ کدام از آن ها دانش خود را به اشتراک نمی گذارند و آن را برای خود نگه می دارند که حقیقتا یک مانع برای شهر هوشمند محسوب می شود. ”

چه چیزی شهر هوشمند را ” هوشمند ” می کند؟

حالا ما می دانیم که چه شهرهایی هوشمند نیستند، حالا می خواهیم بیشتر به ویژگی های شهر هوشمند بپردازیم. چیزی که اساس مفهوم شهر هوشمند است و چیزی که باعث ایجاد تفاوت بین شهر هوشمند و شهر پایدار می شود، استفاده از فناوری اطلاعات و ارتباطات (ICT) و فناوری های نوین در فرایند ایجاد شهر پایدار است. بنا به گفته “سورن اسمید ینسن” مفهوم شهر هوشمند برای تکثیر و زیاد کردن چیزی در سال ۲۰۰۹ شروع شد. “شاید ما قبل از سال ۲۰۰۹ هم با مفهوم شهر هوشمند مواجه شده باشیم اما، در آن زمان تنها این مفهوم در وبلاگ ها و رسانه ها و کنفرانس ها مطرح بود. “سورن اسمید ینسن” معتقد است که مفهوم شهر هوشمند به خاطر معروف شد که محدودیت هایی در روش های سنتی برای حرکت به سمت شهری پایدار وجود داشت. ” شهر هوشمند و شهر پایدار در مقابل یکدیگر نیستند. به نظر من، شهر هوشمند شیوه ای برای توسعه شهر پایدار است. این امکان پذیر است که با پیمودن راهی طولانی و با استفاده از روش های سنتی به شهری پایدار رسید اما به هر حال راه کارهای مبتنی بر تکنولوژی که بخشی تفکر شهر هوشمند است ضروری و اجتناب نا پذیر است.” به این ترتیب، شهر هوشمند همان اهداف شهر پایدار را خواهد داشت و با هم در یک مسیر طی طریق خواهند کرد.

 

برخی شهرها به ‌طور فعال، در حال حرکت به سمت اجرایی کردن تدابیر هوشمند سازی هسنند، من جمله:

شهر آمستردام

دستورالعمل آمستردام برای شهر هوشمند که از سال ۲۰۰۹ میلادی اجرایی شده‌ است، امروز شامل بیش از ۱۷۰ پروژه است که با همکاری شهروندان، دولت و شرکت‌ ها ایجاد شده ‌اند. در حال حاضر این پروژه ‌ها روی یک شبکه ی به هم پیوسته از وسایل بی‌ سیم اجرا می‌ شود تا توانایی شهر برای اتخاذ تصمیم‌ های به موقع یا real-time decision making را بهبود ببخشد. شهرداری آمستردام ادعا می‌ کند که هدف این پروژه ‌ها کم کردن ترافیک، صرفه جویی در مصرف انرژی، و بالا بردن امنیت عمومی است. .

برای تشویق عموم مردم برای همکاری با این پروژه، شهرداری هر سال مسابقهٔ شهر هوشمند آمستردام را برگزار می‌ کند که در آن طرح های پیشنهادی برای اپلیکشن‌ ها و طرح‌ های توسعه ای که در چهارچوب سیاست ‌های کلی شهر بگنجند، پذیرفته می‌ شوند. یکی از نمونه ‌های اپلیکیشن‌ های نوشته شده توسط شهروندان، Mobypark است – اپلیکیشنی که به صاحبان پارکینگ ‌ها اجازه می ‌دهد که جای پارک خصوصی شان را برای مبلغی، به شهروندان دیگر اجاره دهند. در مرحله ی بعد، اطلاعات جمع ‌آوری شده از این اپلیکیشن توسط شهرداری مطالعه می ‌شود تا نسبت عرضه و تقاضای پارکینگ در مناطق مختلف آمستردام را بررسی کنند و بر اساس آن توزیع خدمات را بهبود ببخشند. همچنین تعدادی از خانه ‌های شهر به کنتور های برق هوشمند مجهز شده ‌اند که به صورت خودکار به خانه ‌هایی که مصرف برق خود را کاهش دهند مشوق‌ های مالی می‌دهد. پروژه‌ های دیگر، شامل چراغ های شهری قابل کنترل یا smart lighting است که به مقامات شهری اجازه می ‌دهد که روشنایی چراغ ها را کنترل کنند و هر جا که ترافیک به صورت زنده در حال رصد است و اطلاعات مختلف راجع به زمان رفت و آمد از مسیر های مختلف یا میزان ترافیک روی نمایشگر های شهری در حال نمایش است، رفت و آمد را به صورت هوشمند مدیریت نمایند.

با دوستانتان به اشتراک بگذارید

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

*

code

مطالب زیر را از دست ندهید: