عضو کانال تلگرام ما شوید.

سندروم اردک چیست؟

سندروم اردک چیست؟
سندروم اردک چیست؟

سندروم اردک چیست؟

تا به حال شنا کردن یک اردک را روی آب دیده اید؟ زمانی که اردک روی آب شناور است خیلی آرام به نظر می رسد، اما در همان حال با تقلای زیاد با پاهای خود تلاش می کند تا روی آب بماند، افرادی که دچار سندروم اردک هستند نیز به ظاهر آرام و شاد هستند، اما در درون برای حفظ این شادی و آرامش تلاش زیادی می کنند، علت انتخاب نام سندروم اردک برای این بیماری همین وجه تشابه است. به نظر می رسد سندروم اردک مقدمه ای است برای مشکلات روحی جدی تر مانند افسردگی و اضطراب و مرحله اول این بیماری ها محسوب می شود که معمولا در واکنش به اضطراب بروز می کند. سندروم اردک باید جدی گرفته شود و سریعا تحت درمان قرار بگیرد.

 

سندروم اردک چیست؟

نشانه های سندروم اردک

واکنش آدم ها به استرس شدید متفاوت است. برخی به خوبی بر آن غلبه می کنند، اما در برخی دیگر تلاش ها بی نتیجه است. نشانه های فیزیکی استرس شدید در مبتلایان به سندروم اردک هم یکسان نیست. برخی بر اثر استرس دچار سردرد، اختلالات خواب و تمرکز می شوند و برخی دیگر احساس تنش و خشم می کنند. بعضی از افراد احساس افسردگی می کنند و برخی دچار افزایش یا کاهش اشتها (خوردن اضطرابی) می شوند. وقتی استرس از حد معینی بیشتر شود، فرد دچار فرسودگی روانی می شود. در این حالت، او علاقه اش را به انجام فعالیت هایی از دست می دهد که در گذشته برایش هیجان انگیز بودند. فرد درمورد همه چیز بی تفاوت می شود و توان انجام همان کاری را هم نخواهد داشت که باعث اضطرابش شده است.

 

عوامل خطر سندروم اردک

عواملی که خطر ابتلا به این سندروم را افزایش می دهند، اغلب ناشی از زندگی دانشجویی هستند، مانند زندگی دور از خانواده و انجام تکالیف و فعالیت های فوق برنامه. سابقه بیماری های روانی هم در افزایش احتمال ابتلا به این سندروم مؤثر است. فشار اجتماعی دوران تحصیل و مقایسه پیوسته خود با دیگر دانشجویان هم بی تأثیر نیست. برخی از افراد، دانشجویان دیگر را در شبکه های اجتماعی دنبال می کنند و به گمانشان آن ها با کمترین تلاش، بهترین نتایج را می گیرند. از عوامل دیگر می توان به خانواده و دوستان و تأکیدشان بر موفقیت اشاره کرد. تعریف مداوم پدر و مادر از عملکرد درخشان فرزندشان در دانشگاه، خود می تواند به عاملی استرس زا تبدیل شود. والدین هلیکوپتری هم احتمال بروز سندروم اردک را بیشتر می کنند. والدین هلیکوپتری به شکلی افراطی خود را درگیر زندگی فرزندشان و مراقبت از آنها می کنند. آنها به بهانه محافظت از فرزندشان، اجازه نمی دهند او سرخوردگی را تجربه کند. این کار هنگام رویارویی با سرخوردگی های اجتناب ناپذیر، به نقطه ضعف فرد تبدیل می شود. این پدر و مادرها به جای اینکه به فرزندشان یاد بدهند که از چالش استقبال کند، اغلب بر توانمندی های فرزندشان تمرکز می کنند؛ چیزی که می تواند به رنج ذهنی فرد منجر شود. مانند اضطراب و افسردگی، ممکن است سندروم اردک واکنشی به عوامل استرس زای زندگی باشد. برخی از این عوامل استرس زا چنین بحران هایی است: خشونت کلامی، فیزیکی یا جنسی، خشونت خانگی، مرگ عزیزان، مشکل در مدرسه، قربانی زورگویی شدن یا تحت تأثیر دوستان قرار گرفتن.

 

تشخیص سندروم اردک

همان طور که گفتیم، سندروم اردک یک تشخیص تخصصی نیست؛ بنابراین به طور رسمی روش تشخیص پزشکی برای آن وجود ندارد؛ اما به طورکلی کسی دچار سندروم اردک می شود که با وجود ظاهری آرام، برای تأمین خواسته ها و کنارآمدن با شرایط جدید به شدت تقلا می کند. چنین فردی گمان می کند دیگران بهتر از او با وضعیت کنار می آیند. او همچنین تصور می کند دیگران هر حرکت او را زیر نظر دارند و حتی به عمد موقعیت هایی را ایجاد می کنند تا نظاره گر واکنش او باشند. به دلیل اینکه این سندروم تشخیص تخصصی ندارد، گاهی اعلام می شود که این افراد مبتلا به بیماری های دیگر مانند افسردگی و اضطراب هستند. برای تشخیص عامل ایجادکننده مشکل، درمانگر باید معاینه جامعی انجام دهد. افسردگی و اضطراب ممکن است ناشی از مسائل دیگری باشند که درنهایت به سندروم اردک منجر می شود؛ برای مثال، افسردگی یا اضطراب ممکن است ناشی از اختلال دوقطبی، اختلال استرس پس از سانحه، اختلال بیش فعالی، کم توجهی و اسکیزوفرنی باشد. به همین دلیل، ارزیابی دقیق و جامع برای تشخیص و ارائه درمان مناسب مهم است. برای رد تأثیر مواد سمی یا داروهایی که اضطراب از عوارض جانبی آنهاست، مبتلایان به سندروم اردک به طور منظم آزمایش می شوند. گاهی ممکن است عکس برداری یا دیگر روش های تصویربرداری لازم باشد. در حین این کار، درمانگر می تواند اطلاعات لازم را از بیمار بگیرد تا میزان گرایش او به خودکشی مشخص شود.

 

درمان سندروم اردک

برای کاهش تنش و ناآرامی بیمار، درمانگر ممکن است ترکیبی از روان درمانی و دارودرمانی را به کار بگیرد که در درمان افسردگی و اضطراب به کار می رود. همچنین ممکن است درمانگر داروهای کنونی فرد (که باعث اضطراب یا افسردگی می شوند) را منع کند. گاهی ممکن است داروهایی برای کاهش عوامل زیستی استرس زا تجویز شود؛ مثلا سطح قند خون فرد مبتلا به دیابت به وسیله داروها کنترل می شود. درمانگر در درمان سندروم اردک ۲ روش عمده را به کار می گیرد: روان درمانی بین فردی و رفتار درمانی شناختی. تأثیر هر دو روش ممکن است پس از چندین هفته یا ماه مشاهده شود. در موارد شدید بیماری، ممکن است به روش های جدی تر در درازمدت نیاز باشد. روان درمانی بین فردی (IPT) شامل روش هایی است که کمک می کنند بیمار با احساسات و رابطه عاطفی خود به شکلی اثربخش کنار بیاید. درمانگر درباره ماهیت احساسات بیمار به او آموزش و به او اطمینان می دهد که اضطراب پدیده ای رایج است و اغلب افراد با درمان مناسب بر آن غلبه می کنند. در گام بعد، به شناسایی مشکل اصلی (مثلا کمبود اعتماد به نفس یا مشکل در رابطه) کمک می کند. پس از اینکه مشکل به روشنی مشخص شد، بیمار می تواند به شکلی واقع گرایانه برای غلبه بر آنها هدف گذاری کند. درمانگر می تواند به بیمار کمک کند تا روش هایی اثربخش برای رسیدن به اهداف خود پیدا کند.

برای امتیاز به این نوشته کلیک کنید!
[کل: 0 میانگین: 0]