عضو کانال تلگرام ما شوید.

متافور چیست؟

استعاره یا متافور در برنامه ریزی عصبی کلامی (NLP)
استعاره یا متافور در برنامه ریزی عصبی کلامی (NLP)

متافور چیست؟ – استعاره یا متافور در برنامه ریزی عصبی کلامی (NLP)

متافور یا همان استعاره در برنامه ریزی عصبی کلامی  مصداق شرایطی است که در آن موضوع یا مضمون سخنرانی به مقایسه ای اشاره دارد. این مقایسه می تواند ساده یا به حالت صنعت و حکایات بلندتر، حساسیت ها و تمثیل و قیاس باشد. استعاره ها به طور غیر مستقیم ارتباط برقرار می کنند. استعاره ساده مقایسه می کند: به سفیدی کاغذ، به زیبایی تصویر، به نازکی تخته سه لایی. بسیاری از این گفته ها حالت کلیشه ای دارند اما استعاره خوب می تواند با ارتباط دادن یک مجهول به آنچه شما پیشاپیش می دانید این مجهول را روشن سازد.

 

استعاره یا متافور در برنامه ریزی عصبی کلامی (NLP)

متافور چیست؟

استعاره های یا متافور های پیچیده داستانهایی بامعانی مختلف هستند. اگر داستان به طرز درست گفته شود حواس ذهن هشیار را پرت می کند تا ذهن ناهشیار برای یافتن معنا و منابع به جست و جو بپردازد. اینگونه استفاده از استعاره برای برقراری ارتباط با کسی که در حالت خلسه قرار دارد بسیار مؤثر و مناسب است. میلتون اریکسون،نابغه هیپنوتیزم کلامی در معالجه بیماران خود از استعاره به مقدار زیاد استفاده می کرد. ذهن ناهشیار قدر مناسبات را می داند. رؤیاها از تصاویر و استعاره ها استفاده می کنند. هرکدام از آنها برای دیگری هستند زیرا وجوه مشترکی دارند. برای ایجاد یک استعاره موفق، استعاره ای یا متافور ی  که بتواند راه حل مسئله ای را نشان دهد، روابط میان عناصر داستان باید مانند رابطه میان عناصر مسئله باشد. در این شرایط استعاره در ذهن ناهشیار اثر می گذارد و منابع موجود در آنجا را به کار می اندازد. ذهن ناهشیار پیام را می گیرد و تغییرات لازم را ایجاد می کند.

 

تاثیرات و اهمیت متافور

خلق استعاره به سرودن آهنگ شباهت دارد. استعاره ها یا متافور ها نیز مانند موسیقی روی انسان اثر می گذارند. آهنگ از نتهای موجود در یک رابطه تشکیل می شود. می توان آن ها را بلند یا کوتاه کرد و با این حال لحن آهنگ را حفظ نمود مشروط بر آنکه نتها ارتباط قبلی خود با یکدیگر را حفظ کنند و فاصله میان آنها به اندازه سابق باشد. در سطحی عمیق تر این نتها با هم ترکیب می شود تا تولید هماهنگی کنند. ریتم موسیقی بستگی به این دارد که نتهای مختلف در ارتباط با یکدیگر تا چه اندازه دوام می آورند. موسیقی متفاوت از زبان معنی دار می شود، موسیقی مستقیما به ذهن ناهشیار می رسد و مغز سمت چپ نقشی در گرفتن آن ندارد.

 

برنامه ریزی عصبی کلامی یا ان ال پی چیست و چه کاربردهایی دارد؟

همان طور که گفتیم یک داستان خوب مانند یک موسیقی خوب انتظاراتی به وجود می آورد و بعد این انتظار را با رعایت ترکیب و آهنگ داستان برآورده می سازد. ایجاد استعاره یا متافور به سرودن آهنگ شباهت دارد. داستانهای پریان استعاره یا متافور هستند: «یکی بود، یکی نبود…» مطالبی که بعد از این شروع می آیند، لزوما مناسب دنیای واقعی نیستند اما دنیای درون ما این اطلاعات را پردازش میکند. قصه گفتن قدمتی به اندازه تاریخ دارد، هنری دیرینه است. قصه ها سرگرم کننده هستند، اطلاعاتی را مخابره می کنند، از حقایق حرف می زنند، به امکانات و احتمال ها اشاره دارند. NLP از متافور یا استعاره به عنوان یکی از روش های مهم در تغییرات ذهنی و الگو های رفتاری استفاده می کند. واژه متافور در NLP شامل تشبیه، تمثیل، کنایه، داستان، ضرب المثل و لطیفه می باشد.

 

متافور چگونه استفاده می شود؟

متافور به صورت ساده ممکن است شامل چند کلمه یا جملۀ کوتاه باشد، در حالی که یک متافور پیچیده ممکن است شامل داستانی باشد که معانی مختلفی را در خود در بر دارد. متافور این امکان را ایجاد می کند که از سد ذهن خودآگاه فرد مخاطب بگذرد و با ذهن ناخودآگاه او ارتباط مستقیم برقرارکند. موفقیت برقراری ارتباط از طریق متافور ناشی از آن است که حاوی پیام غیر مستقیم است و از این رو شخص مخاطب مقاومتی از خود نشان نمی دهد؛ زیرا خودآگاه او معطوف به محتوای داستان است، در حالی که همین داستان پیامی پنهانی دارد که انتقال آن مد نظر گویندۀ داستان است. یک متافور موضوعی را مطرح می کند که از آن معانی متفاوتی برداشت می شود. متافور این توانایی را دارد که مسائل پیچیده را در قالب مطالبی ساده و قابل فهم مطرح کند تا مخاطب به محض شنیدن آن ها، با مقایسه ای که در ذهن خود انجام می دهد، به معنای آن ها پی ببرد. متافور به گونه ای نقل می شود که در ذهن ناخودآگاه شنونده تجسم های تصویری، شنیداری و حسی ایجاد می کند. متافور می تواند محرک بسیاری از افکار خلاق، دیدگاه ها و نگرش های جدید و موجب تغییرات بسیاری در ما شود.

 

متافور، محرک هشیار مغز

در استفاده از متافور، هنگامی که داستانی تعریف می شود، ساختار سطحی یا خودآگاه فرد مورد خطاب قرار می گیرد و در اینجا محتوای داستان مد نظر است. در این سطح، فرد به داستان گوش می دهد؛ در حالی که در همین زمان ساختار عمیق یا ناخودآگاه فرد به دنبال آن است که بین محتوای داستان و اطلاعات درونی خود ارتباط برقرار کند و بنابراین هنگامی که خودآگاه به داستان گوش می دهد، ناخودآگاه سعی می کند با تجارب درونی خود ارتباط ایجاد کند. متافور وسیله ای قدرتمند در برقراری ارتباط است. یک کلمه، که معنای خاص خود را دارد، ممکن است در ذهن شنونده معانی دیگری بدهد. یک کلمه ممکن است چندین کلمه را در بر گیرد یا تصویری را در ذهن ایجاد کند که گویای هزاران کلمه باشد. متافور می تواند چیزی را بیان کند که جملات ملموس و منطقی نتواند آن را بیان کند.

متافور محرک احساساتی است که در نتیجۀ به کارگیری آن می توان در مخاطب انگیزه ای برای عمل یا تغییری خاص ایجاد کرد. یک سخنران ماهر از این روش می تواند هنگام سخنرانی استفاده کند و او هر قدر بتواند از طریق متافور احساسات و عواطف مخاطبان را برانگیزد، به همان میزان در آن ها انگیزه ایجاد خواهد کرد. مؤثر بودن متافور بستگی به معانی در پی ادای کلمات و عبارات ساده دارد. اگر متافور خوب انتخاب شود، میزان نفوذ در ناخودآگاه مخاطب بیشتر و بیشتر خواهد شد.

برای امتیاز به این نوشته کلیک کنید!
[کل: 1 میانگین: 5]