زبان برنامه نویسی سطح اول
زبانهای برنامه نویسی از سالهای دوری در حال خدمت به عموم هستند که از سطوح ابتدایی فعالیت خود را آغاز کرده و در حال گسترش هستند. سهم این نوشته بررسی زبانهای برنامه نویسی سطح اول است.
زبان برنامه نویسی سطح اول
در صنعت پیشرفتهی کامپیوتر، ۱GL یا First Generation Language به زبان ماشین که به اختصار انگلیسی کلمهی Machine Language برایش بکار گرفته میشود. در واقع به همان صفر و یک اشاره دارد. در زبان ماشین (پایینترین سطح زبانهای برنامه نویسی) به جای آن که از دستورات محاورهای و انگلیسی که نزدیک به زبان انسان است استفاده شده است. از اعداد در مبنای دو که شامل عدد ۰ و ۱ میشود برای نوشتن دستورات استفاده شده است. برای آن که بهتر بفهمیم زبان ماشین چگونه کار میکند، ابتدا میبایست درک کامل از ساختار عملیاتی پردازندهها کنیم. در اصل یک پردازندهی کامپیوتری از میلیونها بخش بسیار کوچک که میتوانند خاموش و روشن شوند تشکیل شده است. حال با خاموش یا روشن کردن برخی از بخشهای خاص، میتوان از پردازنده خواست تا کار منحصر به فردی را به درخواست ما انجام دهد. به جای روشن یا خاموش کردن این بخشها به صورت دستی، زبان ماشین به روی کار آمد تا با ۰ یا خاموش و ۱ یا روشن به ما در عملیاتهای پردازشی کمک کند. با توجه به این که نوشتن نرمافزارهای کامپیوتر به زبان ماشین، کاری بسیار سخت است. از سوی دیگر احتمال بروز اشتباهات انسانی هم در آن زیاد است، دانشمندان علوم کامپیوتری زبانی تحت عنوان اسمبلی را برای برنامه نویسان و کاربران طراحی و پیاده سازی نمودند.