تقسیم کار

تقسیم کار

تقسیم کار به معنای کاهش تعداد کارهایی است که هر کس در محدوده‌ی معینی انجام می‌دهد یا تعداد وظیفه‌هایی که یک مدیر دارد و موجب افزایش مهارت و بهبود عملکردش می‌گردد‌. یکی از اولین پیشنهاد دهندگان تقسیم‌ کار‌، اقتصاد دان قرن هجدهم‌، آدام اسمیت بود‌. تقسیم‌کار به طور گسترده‌ای بهره وری فردی و گروهی را افزایش می‌دهد.

تقسیم کار

مزایا و معایت تقسیم کار

• مزایا‌: تقسیم وظایف سازمان موجب می‌شود که‌:
  • هزینه آموزش کارگران کاهش یابد‌.
  • درجه اتکای سازمان به افراد به حداقل برسد‌.
  • به علت کوتاه بودن دوره انجام کار و تکرار آن کار توسط کارگر‌، کارگر سعی در انجام ندادن کارهای تکراری و اضافه می‌کند.
  • اشتباهات کم‌تر و محصول بیش‌تری تولید خواهد شد‌.
• معایب‌:
  • فرد نمی‌تواند احتیاجات روانی خود را بطور باید و شاید برآورده نماید لذا غیبت از کار افزایش می‌یابد‌.
  • با کم شدن اتکای سازمان به مهارت آن‌ها‌، فرد احتیاجات تامینی خود را در خطر می‌بیند‌.

اصول اساسی تقسیم کار

• تخصص‌: تقسیم‌ کار باید به نحوی صورت بگیرد که استفاده از خدمات اهل فن و استعداد تخصصی افراد را میسر سازد‌.
• صرفه جویی‌: چنانچه تعداد طبقات سازمان واحدهای سازمان زیاد باشد در این صورت ممکن است در سرعت ارتباطات مشکلی به وجود بیاید‌ (‌هزینه دستگاه‌ها نیز افزایش پیدا خواهد کرد‌).
• کنترل‌: طریقه تقسیم‌کار تاثیر قابل توجهی در کنترل عملیات سازمان دارد‌. چنانچه بخواهیم فعالیت‌های سازمان را مورد بررسی قرار دهیم در این صورت باید واحدهای متعدد را مورد کنترل قرار داد‌.
• هماهنگی عملیات‌: نظر به اهیمت هماهنگی‌، گاهی ضرورت ایجاب می‌کند که حتی وظایف غیر مشابه تحت سرپرستی مدیر واحدی قرار بگیرد‌.

انواع تقسیم کار

• تقسیم‌ کار بر مبنای هدف فعالیت.
• تقسیم‌ کار بر مبنای نوع فعالیت یا عملیات.
• تقسیم‌ کار بر مبنای مشتری یا ارباب رجوع.
• تقسیم‌ کار بر مبنای منطقه جغرافیای.

نظرات خود را در ارتباط با بحث‌های مربوط به تقسیم‌ کار در بخش نظرات این نوشته برای ما بنویسید.